Your browser does not support the HTML5 canvas tag.

27 May, 2013

Middle class civil war in Greece: latest update and conclusions

by system failure

Latest news from the front of the civil war in Greece between groups of middle-class, show that the government frequently uses the weapon of social automatism to break a compact massive social reaction against catastrophic austerity measures on the majority of citizens. This tactic seems to remain highly effective as it brings controversy between various social groups and highlights conflicting interests by bringing them on surface.

While the anxiety of parents for their children's success in national exams for their entrance to higher education universities and institutions culminates, as they seek for better future opportunities inside the storm of financial crisis, the government took advantage of this fact by passing a legislation against teachers in a critical and carefully chosen time, just before the national exams. In this way managed to open another front in the civil war of the middle class conducted in Greece (, and turned candidates of higher education and their parents against teachers who threatened to react within the exams with a nationwide strike.

But beyond this new front opening between groups of the middle class, the ruling regime managed to achieve two more things.

The first is that, immediately after the first surprise move of this legislation just before the national exams, the government made a second hit against teachers with the measure of conscription. As part of the experiment "Greece" conducted by the economic elites using politicians-puppets, other "useful" sub-experiments are tested, such as that of civil conscription, creating a precedent and imposing slowly this idea to be used in future if necessary without resistance and other obstacles. In the experiment "Greece", the measure of conscription paves the way for similar actions in other countries, initially in those who are under a memorandum condition, in order to suppress mass resistance and prevent general strikes. Under the pretext of economic crisis, we are entering into an era of undemocratic procedures simulating authoritarian regimes, just as the financial elites want, in order to impose policies that serve their interests, eliminating the smallest possibility for “uncontrolled destabilization."

The second is that, the regime achieved another bigger victory, breaking into even smaller pieces the middle class, as managed to turn Civil Servants' Confederation (ADEDY) against Middle Education Teachers' Federation (OLME), since ADEDY rejected the proposal of OLME for a general civil servant strike on Friday May 17, the opening day of national exams, bringing conflict even between different categories of civil servants. The fact that ADEDY went to 24-hour general strike in response to the measure of conscription against teachers, just shows that each guild is strictly entrenched behind its own interests, making selective movements in the field of strikes and demonstrations, and civil servants see the extent of conscription measure as a threat against their future mobilizations.

Of course, the governmental regime exploited the fact that the head of ADEDY is Kostas Tsikrikas who served as secretary of teachers' PASK, a wing close to PASOK, the socialist party that ruled during most of the last nearly 35 years and inflated the number of trade union formations, thereby creating the conditions for splitting a solid united front of workers, a fact which the current neoliberal regime - in which PASOK participates despite its huge election losses – exploits successfully. The fact also that Tsikrikas is a teacher has a special symbolism, and gives even greater weight to government's victory against labor.

How to prevent riots without even one bleeding nose. This could be an indicative text title in a manual among the papers of a public relations bureaucrat in Brussels, who will provide valuable services to the European authorities, for a high salary and bonuses of course.

Conclusions from the Greek experiment, under such a text heading, could be summarized as follows: Place your own people in the leadership of some unions, then activate conflicting interests among groups of middle class, and finally, impose authoritarian crackdown measures on the occasion of these conflicting interests and therefore minimize the possibility of reaction from the multi-divited middle class and labor.

But while investigating the results of the experiment, the elites are working also towards the gradual disappearance of the power of political institutions and the imposition of a centralized economic power by a powerful central bank across Europe that will serve specific interests, while hiding behind technocratic procedures, numbers, economic targets and indexes, covering the real purpose, which is the establishment of a peculiar economic empire that will be managed by an unknown, unapproachable financial oligarchy.

23 May, 2013

Εμφύλιος πόλεμος μέσα στη μεσαία τάξη: τελευταία ενημέρωση και συμπεράσματα από το Ελληνικό πείραμα

του system failure

Τα τελευταία νέα από το μέτωπο του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα ανάμεσα σε ομάδες της μεσαίας τάξης δείχνουν ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί κατά κόρον το όπλο του κοινωνικού αυτοματισμού προκειμένου να διασπάσει μια συμπαγή μαζική κοινωνική αντίδραση απέναντι στα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας κατά της πλειοψηφίας των πολιτών. Η τακτική αυτή φαίνεται να παραμένει ιδιαίτερα αποτελεσματική καθώς φέρνει σε αντιπαράθεση διάφορες κοινωνικές ομάδες και συντεχνίες αναδεικνύοντας και υπερτονίζοντας συγκρουόμενα συμφέροντα.

Το όπλο των πανελλαδικών εξετάσεων

Καθώς μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, η αγωνία των γονιών για επιτυχία των παιδιών τους στις πανελλαδικές εξετάσεις κορυφώνεται, η κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε αυτό το γεγονός περνώντας ένα πολυνομοσχέδιο ενάντια στους εκπαιδευτικούς σε ένα κρίσιμο και προσεκτικά επιλεγμένο χρονικό σημείο, ακριβώς λίγο πριν από τις πανελλαδικές εξετάσεις. Με τον τρόπο αυτό κατάφερε να ανοίξει ένα ακόμα μέτωπο στον εμφύλιο πόλεμο της μεσαίας τάξης που διεξάγεται στην Ελλάδα, καθώς έστρεψε τους υποψηφίους των ανωτάτων σχολών και τους γονείς τους ενάντια στους εκπαιδευτικούς που απείλησαν να αντιδράσουν με απεργία μέσα στις πανελλαδικές.

Όμως πέρα από αυτό το νέο άνοιγμα μετώπου ανάμεσα στις ομάδες της μεσαίας τάξης, το κυβερνητικό καθεστώς κατάφερε να πετύχει δύο ακόμα πράγματα.

Το πρώτο είναι ότι, αμέσως μετά την πρώτη αιφνιδιαστική κίνηση του πολυνομοσχεδίου λίγο πριν από τις πανελλαδικές, ήρθε το δεύτερο χτύπημα με το μέτρο της επιστράτευσης. Στα πλαίσια του πειράματος “Ελλάδα” που διεξάγουν οι οικονομικές ελίτ με πρωτεργάτες τους πολιτικούς-μαριονέτες, διεξάγονται και άλλα “χρήσιμα” υπο-πειράματα, όπως αυτό της πολιτικής επιστράτευσης, δημιουργώντας προηγούμενο και επιβάλλοντας σιγά-σιγά αυτή την ιδέα προκειμένου να χρησιμοποιηθεί και μελλοντικά εφόσον κριθεί αναγκαίο χωρίς αντιδράσεις και εμπόδια. Στο πείραμα “Ελλάδα”, το μέτρο της επιστράτευσης ανοίγει το δρόμο για ανάλογες ενέργειες και σε άλλες χώρες, σε πρώτη φάση σε αυτές που βρίσκονται υπό καθεστώς μνημονίου, προκειμένου να κατασταλούν προληπτικά μαζικές αντιδράσεις και απεργίες. Κάτω από το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης περνάμε σε αντιδημοκρατικές διαδικασίες αυταρχικών καθεστώτων, όπως ακριβώς επιθυμούν οι οικονομικές ελίτ προκειμένου να επιβάλουν τις συμφέρουσες προς αυτές πολιτικές εξαφανίζοντας και την τελευταία πιθανότητα “κινδύνου αποσταθεροποίησης”.

Το δεύτερο είναι ότι, το καθεστώς πέτυχε μια ακόμα βαθύτερη νίκη, κατακερματίζοντας στην κυριολεξία σε ακόμα μικρότερα κομμάτια την μεσαία τάξη, καθώς κατάφερε να στρέψει την ΑΔΕΔΥ ενάντια στην ΟΛΜΕ, αφού η ίδια η ΑΔΕΔΥ απέρριψε την πρόταση της τελευταίας για προκήρυξη πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργίας την Παρασκευή 17 Μαΐου, ημέρα έναρξης των πανελλαδικών εξετάσεων, φέρνοντας τριγμούς ανάμεσα στις τάξεις ακόμα και των δημοσίων υπαλλήλων. Το γεγονός ότι η ΑΔΕΔΥ προχώρησε σε 24ωρη απεργία αντιδρώντας στην επιστράτευση των καθηγητών ενόψει πανελλαδικών, δείχνει ακριβώς το γεγονός ότι η κάθε συντεχνία έχει οχυρωθεί αυστηρά πίσω από τα δικά της συμφέροντα, κάνοντας επιλεκτικές κινήσεις στο πεδίο των απεργιών και των διαδηλώσεων, καθώς οι δημόσιοι υπάλληλοι βλέπουν το μέτρο της επιστράτευσης σαν απειλή ενάντια σε δικές τους μελλοντικές κινητοποιήσεις.

Βεβαίως, το κυβερνητικό καθεστώς εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι επικεφαλής της ΑΔΕΔΥ είναι ο Κώστας Τσικρικάς που διατέλεσε γραμματέας της ΠΑΣΚ εκπαιδευτικών, παράταξη που πρόσκειται στο ΠΑΣΟΚ, ενός κόμματος που κυβέρνησε κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια των τελευταίων 35 περίπου ετών και διόγκωσε το πλήθος των συνδικαλιστικών σχηματισμών, δημιουργώντας έτσι τις συνθήκες διάσπασης ενός συμπαγούς ενιαίου μετώπου των εργαζομένων, πράγμα που εκμεταλλεύεται άριστα το σημερινό νεοφιλελεύθερο καθεστώς στο οποίο συμμετέχει και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα, παρά τις τεράστιες εκλογικές του απώλειες. Το γεγονός ότι ο Τσικρικάς είναι δάσκαλος και ανήκει στις τάξεις των εκπαιδευτικών, έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό και δίνει ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στη νίκη του καθεστώτος απέναντι στο διασπασμένο μέτωπο των εργαζομένων.

Πώς να καταπνίξετε την μαζική λαϊκή οργή χωρίς να ανοίξει ούτε μύτη

Αυτός θα μπορούσε να είναι ένας ενδεικτικός τίτλος κειμένου σε εγχειρίδιο που θα βρίσκεται στα χαρτιά ενός δημοσιοσχετίστα γραφειοκράτη των Βρυξελλών, ο οποίος θα παρέχει τις πολύτιμες υπηρεσίες του στις Ευρωπαϊκές αρχές, έναντι, φυσικά, αδρής αμοιβής.

Από την μέχρι τώρα διεξαγωγή του Ελληνικού πειράματος, τα συμπεράσματα του κειμένου κάτω από την επικεφαλίδα θα μπορούσαν να συνοψίζονται ως εξής: τοποθετείς δικούς σου ανθρώπους στην ηγεσία ορισμένων φορέων και συνδικαλιστικών οργανώσεων, κατόπιν ενεργοποιείς συγκρουόμενα συμφέροντα ανάμεσα σε ομάδες της μεσαίας τάξης και τέλος, λαμβάνεις αυταρχικά μέτρα καταστολής με αφορμή τα συγκρουόμενα αυτά συμφέροντα και επομένως ελάχιστη πιθανότητα αντίδρασης από την πολυδιασπασμένη μεσαία τάξη και τους εργαζόμενους.

Όμως, παράλληλα με την διερεύνηση των αποτελεσμάτων του πειράματος, μεθοδεύεται η σταδιακή εξαφάνιση της ισχύος των πολιτικών οργάνων και η επιβολή μιας κεντρικής οικονομικής εξουσίας μέσω μιας πανίσχυρης κεντρικής τράπεζας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο που θα εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα αλλά θα κρύβεται πίσω από τεχνοκρατικές διαδικασίες, νούμερα, οικονομικούς στόχους και δείκτες, καλύπτοντας έτσι τον πραγματικό σκοπό της και ιδρύοντας μια ιδιότυπη οικονομική αυτοκρατορία που θα διοικείται από μια αφανή οικονομική ολιγαρχία.

22 May, 2013

Three years of austerity: "Zero in the quotient" for public debt

Greek debt update

Despite three years of hard austerity policies, Greek debt stays ... unmoved. Specifically, according to the official Public Debt Report, published on Tuesday by the Finance Ministry, in late March 2013, public debt soared to 309 billion euros. In March 2012, shortly after the first haircut (PSI), public debt was nearly 280.3 billion euros, while in March 2010, just before the Memorandum, 310.3 billion euros. Therefore, the result is “zero in the quotient”.

That is, within 12 months, from March 2012 to March 2013, Greece's debt increased by 29 billion euros, despite its second restructure (bond swap), held in December 2012, and resulted in savings of about $ 20 billion .

Three years ago, on 31 March 2010, shortly before the adaptation of Memorandum, the central government debt was 310.3 billion, according, always, to the official Public Debt Report announced by the Ministry of Finance. So after three years of efforts, Greece managed to reduce its debt in absolute numbers by just 1 billion.

At the same time, the shrinking Greek GDP by 25%, due to the austerity measures, is making public debt non-viable. Moreover, the European Commission estimates that general government debt will reach 175% of GDP in 2013 and 2014, falling to 160% of GDP in 2016.

It is estimated that the increased debt in the last 12 months, is primarily due to loans received by the country from the eurozone and IMF to meet the needs of recapitalization of Greek banks, but also due to the obligations of public sector.

According to the European Commision report on the Greek program, the total loans given to Greece by the EU-IMF from 2010 until now, reach 205.1 billion euros. Specifically, 73 billion euros were given from the first program (52.9 billion from eurozone Member States and 20.1 billion from the IMF), and 132.1 billion euros from the second program, from 2012 onwards (127.3 from EFSF and 4.84 from IMF).